ประวัติรถยก

รถยก

รถยก เป็นรถที่ใช้สำหรับยกและขนย้ายสิ่งของ รถยกได้ถูกพัฒนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2463 ในปัจจุบันรถยกถือเป็นสิ่งจำเป็นอย่างหนึ่งที่ใช้ในโรงงานอุตสาหกรรม และคลังสินค้า เป็นการช่วยลดเวลาการทำงาน ทุ่นแรงยกและการเคลื่อนย้าย ลดการบาดเจ็บจากการยกของหนัก และลดการจ้างแรงงานคน ลักษณะโดยทั่วไปของรถยกจะมีแท่งเหล็กยื่นออกมาจากโครงสร้างหลักของตัวรถเรียกว่า งา เพื่อใช้สำหรับวางและยกสิ่งของ เพื่อทำการเคลื่อนย้าย โดยอาศัยกลไกการทำงานในรูปแบบต่างๆ

ประวัติความเป็นมา รถยก

ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 มีส่วนสำคัญ ในการที่จะพัฒนาการยกแท่นรองฐานปืนด้วยระบบไฟฟ้าในการยก เนื่องจากความจำเป็นและสะดวกในการใช้งาน ได้มีการคิดค้นพัฒนาเพิ่มในด้านของการยกและขนย้ายลูกระเบิดให้เป็นไปด้วยความนิ่มนวลและมีความปลอดภัยมากขึ้น จึงได้พัฒนาใช้ทั้งแบบเชิงกล และรถยกใช้ไฟฟ้าขึ้นมาด้วย

รถยกรุ่นแรกจะเป็นแบบง่ายๆ ไม่ใช้ระบบไฮดรอลิกในการยก ไม่มีงา แต่ใช้รอกเป็นตัวดึงโซ่และยก และจะยกได้ไม่สูงมากนัก โดยไม่มีคนนั่งขับ

Yale2

ในปี พ.ศ. 2460 ได้มีการพัฒนารถยกที่ใช้คนนั่งขับ โดย บริษัท Clark จำกัด เรียกว่า TruckTracter แต่เป็นการผลิตเพื่อใช้งานของ Clark เอง ในอีก 6 ปีต่อมา บริษัท Yale ได้ผลิตรถยกแบบใช้ไฟฟ้า และมีงาใช้ในการยกขึ้นมา การยกขึ้น-ลง ใช้แบบ Ratchet & Pinion หรือการใช้เฟืองและสปริงช่วยในการหมุนเพื่อผ่อนแรงยก

การใช้งานรถยกในสมัยนั้นยังเป็นไปแบบไม่แน่นอน จนได้มีการพัฒนาแท่นวางสินค้าขึ้นอย่างมีมาตรฐานในปี พ.ศ. 2473 เป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้มีการพัฒนารถยกเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ตามการพัฒนารถยกเป็นไปแบบก้าวกระโดด ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ความต้องการด้านอุปโภคและยุทธภัณท์ สูงขึ้นหลายเท่าตัว เป็นแรงผลักดันให้มีการเร่งพัฒนาการขนย้ายโดยเฉพาะการขนย้ายด้วยรถยก ส่วนรถยกที่ใช้ไฟฟ้าได้สร้างแบตเตอรี่สามารถใช้งานได้ 8 ชั่วโมงติดต่อกันโดยไม่ต้องประจุไฟใหม่

ต่อมาจึงได้พัฒนาด้านความปลอดภัยให้แก่คนขับขึ้นด้วยการทำกรงเหล็กป้องกันสิ่งของตกใส่คนขับ รถฟอร์คลิฟท์สามารถแบ่งประเภทตามการขับเคลื่อน ได้ 2 ประเภท คือ

  1. รถโฟล์คลิฟท์ที่ใช้น้ำมันเชื้อเพลิงในการขับเคลื่อน แบ่งเป็นย่อยๆได้อีก 3 ประเภท
    – เครื่องยนต์ดีเซล
    – เครื่องยนต์แก๊สโซลีน
    – เครื่องยนต์แก๊ส LPG
  2. รถยกรถฟอร์คลิฟท์ที่ใช้มอเตอร์ในการขับเคลื่อนโดยได้พลังงานมาจากแบตเตอรี่โดยสามารถแบ่งได้เป็น 2 แบบ
    – แบบนั่งขับ
    – แบบยืนขับ